De complexiteit van een bestuurlijk technocratisch systeem

Als je een bestuurlijk technocratisch systeem hebt, wat eigenlijk nooit had mogen bestaan, dan is het lastig om dat te verdedigen naar de bevolking. De technocratie is zich nu aan het verdedigen en zich verder aan het vormen met de transferunie en het legaliseren van migratie.

Deze plannen worden gemaakt voor en door technocraten, in samenwerking met het grootbedrijf, zonder daarin de betrokkenheid van het volk of de wens van die bevolking. De EU is immers een technocratie, geen democratie. Hierdoor worden aspecten als inspraak en referenda uiteraard onmogelijk en zeer onwenselijk, en vervolgens ook direct afgeschaft. Met als resultaat: hier komt de transferunie.

Afwijkende geluiden moeten in een technocratie dan ook aangepakt worden en dat gebeurt dus ook. En ministers en politici die anders denken dan de globalistische technocratici worden dan ook op lelijke manieren gedwarsboomd. Het volk is dan uiteraard vooral ook lastig en moet weggezet worden als kleine, lastige kinderen die gesurveilleerd en bespioneerd moeten worden. De dèmos (van democratie) vormt een gevaar voor technocraten met macht.

Een bestuurlijk technocratisch systeem blijkt dus nog best lastig, zeker als je dat onder de noemer ‘parlementaire democratie‘ probeert te verkopen aan het volk. Meer over dit onderwerp? Zie de boeiende Café Weltschmerz aflevering “De complexiteit van een technocratisch systeem ; Sid Lukkassen en Sander Boon”.

Reacties zijn gesloten.