De Prijs van de Euro: Het Macht Grijpen

Een goede dubbelaflevering van Tros Radar Extra, De Prijs van de Euro. (Deel 1 en Deel 2) Feitelijk stelt de uitzending van Radar dat de prijs van de euro is: verarming. Maar feitelijk gaat het niet over het grijpen van geld, de euro gaat over het grijpen van macht. De Prijs van de Euro is minder inspraak en zeggenschap over eigen toekomst. De Prijs van de Euro is: onderwerping.

De Euro en het Macht Grijpen

Ja, ik ga iets lelijks zeggen, een publiek geheim. Het Europese project is volledig gestoeld op het grijpen van macht. Weg uit de lidstaten, verzameld in Brussel. Je las het daarnet ook bij de acties van Hollande en Merkel. En niets maakt het grijpen van macht beter dan…. pijn.

De EU is namelijk een project-organisatie die opgericht is specifiek om een staatsgreep mee te verrichten op 500 miljoen inwoners van het Europese Continent. De EU is dus gewoon een middel, een wapen. Dat is ook in het geheel geen geheim. Toen de Duitsers hun geïntegreerd Europa wens met geweld niet goed genoeg voor elkaar kregen, is direct daarna besloten (door dezelfde krachten en partijen wel te verstaan!) dat Europa dan maar politiek moest integreren om ‘te voorkomen dat we elkaar konden bestrijden!’

En als middel is gekozen niet voor militaire druk maar economische druk. En daar was de EGKS, de EEG en nu dus de EU. Opgericht met als primair doel om lidstaten (d.w.z. soevereine landen!) te ontmantelen, hun soevereiniteit op te heffen en over te dragen, inspraak in eigen toekomst weg te nemen en het hele continent met 500 miljoen inwoners centraal aan te gaan sturen. En lange tijd ging dat prima, de burger lette toch niet op – bezig met zijn leven, met zijn werk, met zijn entertainment – de integratie verliep voorspoedig.

Je begrijpt direct waarom een Nee in een referendum het verkeerde antwoord was. En waarom het als zo’n grote verrassing kwam. Maar het feit dat u geen enkele inspraak heeft in de Europese Commissie is nu wel duidelijk. Waarom u bewust op afstand wordt gehouden van de politiek in Brussel heeft ineens een reden en een doel. Dit is bewust gekozen beleid om volledige politieke integratie (i.e. machtsoverdracht) te bereiken. Dit is bewust anti-democratisch beleid, bewust macht grijpen, bewust een gekozen sloopbeleid. Vastgelegd en goedgekeurd als projectplan voor de uitvoering en implementatie van het Europese Project.

Begrijp dit goed: Dit is geen PVV praat

Dit is geen PVV-praat. Dit is geen populisme. Dit is gewoon het algemeen erkende plan. De eens soevereine landen omvormen tot machteloze provincies. Steeds weer een stapje verder. We noemen het de salami-tactiek. Plakje voor plakje, cm voor cm, stapje voor stapje worden we een politiek geïntegreerde unie in gerommeld. En elk middel is daarbij toegestaan. De EU is ‘a means to an end’, een middel tot een doel, het doel is: centraal verzamelde, totalitaire macht.

Juncker2Het opheffen van landen op het Europese continent is dan ook precies het plan waarmee alle politici namens u akkoord zijn gegaan, al tientallen jaren geleden. Dit is ook het plan dat vandaag de dag zo gedreven door hen wordt uitgevoerd. Dit is het plan wat de mono-partij (VVD66, PvdA, CDA, GL, CU) aan het uitrollen is over Nederland. Verschillende partijen? U kunt toch kiezen! Het is dus democratisch. Het is schijndivisie, schijnpolitiek, schijndemocratie.

Een analogie: de EU is als het kopen van een auto

Dat vinden we wellicht niet leuk om te horen, maar dat is gewoon feit. De grote partijen hebben precies hetzelfde programma. Daar is complete consensus over in Den Haag.

Het merk van de auto die we willen kopen is overeenstemming over, het type – iedereen akkoord, het aantal deuren, de kleur, alles in consensus. Waarover in de politiek gesteggeld wordt zijn nog wat dealer-opties, poppenkast voor de kijker. U herkent de activiteiten van Pieter Omtzigt. De dealer-opties zijn de dingen die de dealer er nog even op plakt, gewoon om u een prettig gevoel te geven over het genomen besluit. En uiteraard nog wat extra euro’s uit uw portemonnee te kloppen.

Met discussie en waargenomen ‘vrijheid’ over feitelijk onbenullige bijzaken (de dealeropties) krijgt u namelijk een prettiger gevoel over het voorgenomen besluit: meer EU! En u stemt er daarmee zelfs nog vrijwillig op ook, steeds maar weer! Nee, ik stem nu geen VVD meer, ik stem D66! Nee, geen PvdA maar CDA! Of, geen CDA maar CU. Het is schijndivisie! U stemt steeds weer vrijwillig op uw eigen ondergang.

De pijn (euro) als middel voor het bereiken van het doel

Afstand nemen van verkregen rechten doet men niet vrijwillig, daarvoor is enige druk benodigd. De pijn (de euro!) die u nu ervaart helpt geweldig goed bij het bereiken van het doel. De pijn (de euro!) is dus een belangrijk onderdeel van het plan, de pijn (de euro!) is het middel om het doel te bereiken. Het doel, macht grijpen. Het grijpen gaat gemakkelijker in tijden van crisis. Goed beleid voor de EU is dus het creëren van crises in de EU. En zo gezegd, zo gedaan.

Overigens is de euro zeker niet de enige pijn. Denk aan het weggeven van de begroting, denk aan TTIP, TiSA, denk aan de migratie-problematiek, etc, etc. Maar voor politieke integratie was de euro een voorwaarde. Verarming van de bevolking, verschraling van de sociale voorzieningen. Pijn om een doel te bereiken. Volledige politieke integratie.

De Prijs van de Euro? De overdracht van macht, de politieke unie, de Superstaat, de Federale EU, de Verenigde Staten van Europa. Elke activiteit van de EU is terug te herleiden tot het Grijpen van Meer Macht.

De Prijs van de Euro: Onderwerping.

Reacties zijn gesloten.