“Roofzucht, domheid en propaganda”: een boze econoom rekent af met de EU

Europa is alleen te redden als de giftige cocktail van incompetentie, plundering en propaganda door de gootsteen gekieperd wordt. De Duitse econoom Reinhard Crusius houdt een boos pleidooi voor een radicaal ander leven in ons werelddeel. Hij gelooft dat het pas goed komt met Europa als de EU ingrijpend wordt geherstructureerd. Tot nu toe heeft een naïeve politiek de spelers van de financiële sector hun gang laten gaan. Grote, gecentraliseerde organisaties hebben de macht overgenomen.

Reinhard Crusius heeft een goed leesbaar boek over de crisis in Europa geschreven (Rettet Europa, nicht nur die Banken! (2014) “Red Europa, niet alleen de banken!”).

In een interview met Michael Maier, de redacteur van het Deutsche Wirtschafts Nachrichten (Duitse Economische Nieuws) (13 augustus 2014) legt Crusius uit, wat de fundamentele problemen van de EU zijn – en hoe oplossingen eruit kunnen zien.

Hieronder wat hoogtepunten uit het interview met Reinhard Crusius (enigszins vrij vertaald en op een rijtje gezet). Omdat het interessant is: een boze econoom die het EU-project fileert.

De misleiding van de burgers

Politici willen aan de macht blijven en daarom zijn ze niet eerlijk naar de burgers. Continu wordt de bevolking zand in de ogen gestrooid. Ten eerste door de politici zelf. Maar ook de media doet aan deze misleiding mee. Van de media mogen we verwachten dat ze een ‘controleur van de macht’ is, maar ze neemt die taak niet serieus. De media doet veel te weinig aan waarheidsvinding.

Over een aantal verblindingen, halve waarheden en propagandaleugens moeten we duidelijkheid scheppen, zodat we de noodzakelijkheid van een andere politiek kunnen inzien en de beleidslijnen voor die nieuwe politiek kunnen formuleren.

Dat de bankencrisis van 2008 de belangrijkste oorzaak van de huidige staatsschuld is, is uit de media verdwenen. Het is te wijten aan de bankencrisis dat de staatsschulden in de EU-landen zo hoog zijn opgelopen. Het Rijnland-Westfalen Instituut voor Economisch Onderzoek heeft in april 2013 een onderzoek gepubliceerd. Daarin wordt aangetoond dat alleen al het verlies aan belastinginkomsten als gevolg van de economische crisis en de stimuleringsprogramma’s Duitsland € 187.000.000.000 heeft gekost. Dan was er nog de extra last van de fondsen voor sociale zekerheid. En de reële uitgaven van ongeveer € 30.000.000.000 om Duitse banken te redden! Dit is niets anders dan een ordinaire plundering van de gewone burgers.

De financiële ramp van 2007-09 is door de media geherinterpreteerd als een ramp van menselijke zwakheden. In plaats van te erkennen dat het probleem was dat het echte kapitalisme in een dominant, steeds speculatiever financiëel kapitalisme veranderd was, werd de oorzaak van de grote crisis bij de hebzucht van de mens gelegd. Crusius noemt dit ‘Umlügen’ (omliegen). Het was een weigering om de werkelijke oorzaak van de crisis aan te pakken: het monster van de speculatieve bankensector, het beest van de financiële industrie. Zogenaamde menselijke zwakheden zijn politiek een stuk makkelijker te hanteren.

Het Euro-project als zodanig is in de media niet aan een onderzoek onderworpen. Het Euro-project is een historisch unieke en zeer riskante onderneming. Het is niet onlogisch om te denken dat dit project een aandeel heeft in het ontstaan van de crisis. Crusius noemt de Euro een financieel-acrobatisch experiment vooral omdat de toelatingscriteria voor de deelnemende landen niet streng genoeg zijn gehanteerd. De economieën van de verschillende landen waren erg verschillend waardoor enorme spanningen konden ontstaan. Als Griekenland bijvoorbeeld niet in de Euro zou hebben gezeten zou zijn onverantwoordelijk economisch beleid zich veel eerder hebben gewroken.

De media doet ons geloven dat de honderden miljarden bailouts die aan de noodlijdende EU- landen zijn betaald, leningen zijn die als “de landen weer concurrerend”, worden terugbetaald.

En nog een vervalsing: ‘Wij’ redden ‘de probleemlanden’ niet. Het geld wat via het Europese reddingsfonds aan de bijna failliete landen uitbetaald wordt, vloeit voor het grootste deel regelrecht naar de Europese bankensector.

De trojka

We moeten eindelijk eerlijk gaan praten over wat de trojka in bijvoorbeeld Griekenland heeft gedaan: openbare structuren zijn vernield, met inbegrip van de gezondheidszorg, het land ligt economisch in puin. Zelfs het IMF gaf in 2013 toe dat het de omvang van de Griekse ellende had onderschat. De effecten van het programma van de trojka zijn destructief. Wat een experts! Zelfs een econoom met alleen een bachelor had kunnen voorspellen wat er gebeurt met een economie die al in een recessie zit en dan wordt onderworpen aan dit regime.

Nieuwe financiële crash

Door de enorme sommen geld die nu in het systeem worden gepompt, wordt de bankensector nog verder opgeblazen. Heel veel geld gaat in derivaten zitten. De BIS schatte dat er jaarlijks tot $ 648.000.000.000.000 in derivaten omgaat en $ 4.000.000.000.000 per dag in de valutamarkten, terwijl ter dekking van de internationale uitwisseling van goederen en diensten slechts tussen de $ 80 en $ 100.000.000.000 nodig zou zijn, dus slechts 1/40 van deze som!

PwC schat het aandeel van de “onzekere” leningen aan Europese banken op 50%, dat is 1,2 biljoen uit € 2.400.000.000.000, waarvan 200 miljard euro aan de Spaanse banken; Europese banken zijn betrokken bij de huidige moeilijke ‘opkomende markten’ voor 3,4 biljoen dollar. Dit zijn slechts enkele van de meest recente cijfers van het financiële gevaar. Een nieuwe financiële crash is dan ook waarschijnlijk.

De vorige keer is geld van de burgers gebruikt om de banken te redden. Dat is een bewuste beroving van het inkomen van de gewone bevolking. Politici hebben tot nu toe niets effectiefs gedaan om een nieuwe crisis te voorkomen. Ik hoor alleen maar kalmerende retoriek.

In plaats van een scheiding aan te brengen tussen zakenbanken en nutsbanken, in plaats van speculatieve financiële transacties te beperken of te verbieden voert men alleen een enorme bureaucratie controle in. In plaats van te voorkomen dat kinderen met vuur spelen, installeer je alleen een uitgebreid apparaat van waarschuwingssystemen.

Inkomensverschillen

De neoliberale verrijkingstrategie voor mensen met vermogen door belastingontduiking en andere voordeeltjes (met gelijktijdige belasting op inkomen uit arbeid, bijvoorbeeld indirect door BTW verhogingen) heeft gezorgd voor een ronduit duistere concentratie van biljoen activa in zeer weinig handen. Dit is een tijdbom voor de stabiliteit van de democratische samenlevingen, ook vanwege de bijbehorende ondemocratische machtsconcentraties. Ik wacht nog steeds op een antwoord van de politici over dit schandaal. Zelfs het “World Economic Forum” heeft nu erkend dat deze onbalans gevaarlijk is.

TTIP / TISA

Kan de overheid zorgen voor een gelijkmatiger inkomensverdeling? Natuurlijk kan dat, omdat deze herverdeling van inkomen en vermogen politiek mogelijk wordt gemaakt. De staat heeft met financiële wetgeving, fiscale wetgeving, handelsovereenkomsten, mededingingsregels, het zo georganiseerd in de laatste 30 jaar, dus hij kan het (theoretisch) ook weer anders te maken. De vraag is of hij het wil of zelfs de macht er voor heeft, want in de tussentijd bepaalt het wereldwijde kartel van voornamelijk financiële multinationals het beleid.

Staten en onverantwoordelijke overheidsinstanties hebben zichzelf uitgeschakeld – en met TTIP en TISA staat de volgende grote daad van politieke zelfcastratie voor de deur.

Maar het is ook duidelijk dat deze duistere mannen aan de top van de EU – anders kan ik het niet zien in verband met TTIP en TISA – niet meer kunnen doen wat ze willen. Er is nu verzet, er is Wiki-Leaks, er is Attac. En er zijn bijvoorbeeld websites zoals de uwe, meneer Maier, er is een groeiend aantal media dat langzaam wakker wordt.

Hoop

Het is deprimerend dat Europa op dit moment gewoon geen model van hoop meer is. Ik twijfel of de vroegere motivatie voor de Europese eenwording wel zo nobel was. Europa had waarschijnlijk altijd meer weg van een elite-project. Dat is nog steeds een van zijn zwakke punten.

Onder de burgers was er hoop op eenheid en vrede. Met de introductie van de Euro kwam de hoop dat nu ook sociale zekerheid en welvaart zou optreden. Deze hoop leefde vooral onder de armere landen, die er later bijkwamen. Maar ze werden in feite misleid. Vandaag worden ze ervan beschuldigd dat ze het toen serieus hebben genomen. Alle hoop is verwoest door de laatste ontwikkelingen.

Bij de invoering van de euro was al te voorzien dat we te maken zouden krijgen met bureaucratieën en instellingen waar de burger steeds minder invloed op zou hebben en waarachter de landelijke politiek zich vaak verbergt en zegt dat ze er niets aan kan doen.

Radicaal Ander Europa

Reinhard Crusius gelooft dat Europa alleen kan worden beschermd tegen een ramp wanneer burgers zelf de teugels ter hand nemen. Hij pleit voor een einde aan het comfortabele wegduiken en weeklagen en hij roept op om samen de politici te dwingen om zich in te zetten voor een transparant en rechtvaardig beleid.

Europa is, volgens Crusius, als een groot continent – te waardevol om te worden overgelaten aan de financiële elites die mensen tot “loonkosten” verlagen. Europa behoort aan de burgers toe, niet aan de elite.

We moeten de mantra’s “de staat heeft geen geld”, “de schatkist is leeg” niet langer geloven. Vul die schatkist dan toch eindelijk! De arbeidsproductiviteit stijgt ieder jaar, maar voor de samenleving is steeds minder geld! De burgers hebben recht om hun aandeel van de koek op te eisen!

Wat is nodig? Educatie, informatie, transparantie, publiek debat. We moeten het opeisen. De democratie-destructieve TINA (There Is No Alternative, er is geen alternatief) slogans van de politici niet meer geloven. Er zijn altijd alternatieven!

Wie TINA zegt, wil verhullen dat hij eigenlijk een vijand is van het openbaar belang! Als bijdrage aan deze noodzakelijke “beweging van burgers” schreef ik mijn boek, als een poging om de economisch geïnteresseerde leek het gecompliceerde, ingewikkelde, vaak verborgen Europese beleid uit te leggen, zodat hij de beweringen van politici, zakenmensen en wetenschappers beter kan doorzien.

Ik hoop op meer gemeenschapszin, meer solidariteit en minder hypocrisie onder burgers. Dat is nodig voor een andere politiek. Je niet verstoppen, maar je verantwoordelijkheid nemen, dat is uiteindelijk de leidraad voor alle politieke eisen.

Lees hier en hier het hele interview

In het interview verwijst Crusius een paar keer naar het nieuwe boek van Michael Maier, “Die Plünderung der Welt: Wie die Finanz-Eliten unsere Enteignung planen” (2014) (De plundering van de wereld. Hoe de financiële elite onze onteigening beraamt)

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Reacties zijn gesloten.