“Kritiek op financieel beleid EU is godslastering” (update)

Accountants hebben geweigerd om af te tekenen op de EU-jaarrekeningen voor 18 jaar op een rij, er “verdwijnt” jaarlijks 4,7 miljard euro van de boeken. Niet in staat om kritiek op zijn tekortkomingen tegen te gaan door middel van zinvolle hervormingen, heeft de Europese Unie zijn toevlucht genomen tot onverholen propaganda en voorgestelde verordening (bindende regulering) van zijn critici. EU-ambtenaren worden zelfs ontslagen voor het blootstellen van corruptie en fraude binnen de enorme bureaucratie.

Advocaat-generaal Ruiz-Jarabo Colomer betoog namens de Europese Commissie bij het Europese Hof van Justitie zelfs dat kritiek op het financiële beleid van de EU verwant was aan extreme godslastering! De EU is kennelijk een beschermde religie geworden in de ogen van de Europese Commissie zelf. Gelukkig heeft de rechter in deze zaak uit 2001 die uitspraak niet zelf gedaan en het argument van het OM EU-kritiek als godslastering laten vallen. Het betoog van Colomer maakt de attitude en zelfbeeld van de Europese Commissie echter wel pijnlijk duidelijk.

Bernard Connolly, de schrijver van het kritische boek ‘The Rotten Heart of Europe‘ is  ontslagen van zijn baan bij de Europese Commissie omdat hij openlijk kritisch was over het EU beleid. Bovenstaande rechtszaak heeft dat bestendigd. Sindsdien is uiteraard gebleken dat hij gelijk had toen hij stelde dat de monetaire unie een bedreiging vormde voor de democratie, de vrijheid en de vrede.

Staatscontrole over de pers

De Europese Unie (EU) giet ondertussen miljoenen euro’s in organisaties die voor staatscontrole van de pers pleiten. Voor velen is deze financiering – onlangs ontdekt door Telegraph journalist Andrew Gilligan – nog een verder bewijs van de steeds meer Orwelliaanse, autoritaire aard van de EU. De Sovjet-dissident Vladimir Bukovski verwijst al  jarenlang naar deze organisatie als de “EUSSR”.

Zo heeft onderzoeksproject Mediadem, dat strijdt voor een “vrije en onafhankelijke media”, bijna 3 miljoen euro gekregen om te adviseren voor “het opleggen van sancties voorbij die van een verontschuldiging of een correctie” en de “coördinatie van het journalistieke beroep op Europees niveau.” In 2012 heeft de EU £682 miljoen belastinggeld betaald voor een enorm PR-offensief in Engeland, o.a. aan de propaganda strip: Captain Euro.

Vertegenwoordiger MEDIADEM, dr. Craufurd Smith, schreef, “liberale opvattingen over mediavrijheidsfocus op redactionele vrijheid voor overheidsbemoeienis …. [echter] staten kunnen ook worden verplicht om positieve maatregelen te nemen om de invloed van machtige economische of politieke groeperingen te beknotten. … dit houdt in dat noch de media, noch de personen die eigenaar zijn van, of werken voor de media, genieten van een absoluut recht op vrijheid van meningsuiting. ”

Criticasters straffen

Dit is niet de eerste keer dat de EU heeft getracht de vrijheid van meningsuiting te controleren. In 2001 heeft het Europese Hof van Justitie geoordeeld dat de EU politieke kritiek van haar instellingen en van de leidende figuren mocht onderdrukken. De rechtbank oordeelde dat de EU rechtmatig personen mocht straffen die het “imago en de reputatie van de instelling beschadigen.”

Het Europees Hof van Justitie is de hoogste rechter van de EU. Zijn advocaat-generaal, Damaso Ruiz-Jarabo Colomer, had eerder betoogd dat een boek kritiek financieel beleid van de EU was verwant aan extreme godslastering, en dus niet beschermd door de vrijheid van meningsuiting wetten.

—8<— lees meer hier —8<—

Terwijl de EU graag het internet gebruikt om pro-EU-propaganda te verspreiden,  pleit het ook de regulering van inhoud op internet. In 2012 stelde de EU voor de “harmonisering” van de wetgeving in de 27 lid-staten om websites te dwingen om informatie te wissen kort nadat de consument vraagt voor verwijdering. De EU financiert ook een aantal van projecten om censuur van “terroristische” content te verkennen op het internet.

Ondemocratisch karakter

Er is een grap in Brussel dat als de Europese Unie een land zou zijn dat bij zichzelf zou willen toetreden, dat het op grond van zijn ondemocratisch karakter zou worden afgewezen. Maar het is niet heel overdreven. De EU wordt gerund door een orgaan dat de wetgevende en uitvoerende macht combineert, met een niet-gekozen president aan de top.

Volgens een recent verslag van het Parlement, heeft grootschalige fraude geleid tot meer dan £4.000.000.000 (4,7 miljard euro) van belastinggeld “verdwijnt” van de EU-begroting elk jaar. Accountants hebben voor achttien jaar op rij geweigerd om EU-rekeningen af te tekenen en EU-ambtenaren zijn ontslagen voor het blootstellen van corruptie en fraude binnen de enorme bureaucratie.

Gebreken van de Europese Unie zijn het best samengevat door Sholto Byrnes, die schreef in de Independent: “Al wat nodig is om een diepe verdenking te hebben van de EU en haar hebzucht naar bevoegdheden is dit: te geloven in transparantie en verantwoording, in je botten te voelen dat soevereiniteit niet moet worden overgedragen van natiestaat naar internationaal lichaam zonder de kiezers te raadplegen; en te verlangen dat die kiezers zo dicht mogelijk staan bij de vertegenwoordigers die ze verkiezen, met andere woorden, een democraat te zijn”.

Lees meer hier, ook links naar relevante artikelen die stellingen onderbouwen.

Lang Leve Europa!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Reacties zijn gesloten.