Structural Adjustment Programs: Wanneer hoge staatsschulden winstgevend zijn

Joris Luyendijk heeft na twee jaar onderzoek geconcludeerd dat de financiële sector de heersende politieke macht is geworden. In dit artikel aandacht voor één van de financiële oorlogsmiddelen, een door hen veel toegepaste vorm van financiële massavernietiging, de Structural Adjustment Programs (SAPs), de Structurele Aanpassingsprogramma’s. Die SAPs maken hoge staatsschulden namelijk winstgevend, het verklaart waarom schulden steeds maar blijven groeien en schulden van bankiers steeds weer uitgesmeerd moeten worden over ons allen.

Het spel dat deze sector speelt gaat over macht grijpen. De truc voor macht grijpen is om beschermende overheden en bevolkingen met heftige schulden te overladen, om vervolgens aanpassingen in overheidsbeleid af te dwingen in het eigen voordeel. Die aanpassingen worden daarna dan gebruikt voor winstmaximalisatie door dezelfde partijen, maar winst is een slechts bijzaak. Het gaat helaas allemaal om het grijpen van macht en het wegnemen van inspraak. U herkent Griekenland en Cyprus uiteraard, u herkent TTIP/CETA/ISDS/CISA, maar u herkent ook het beleid van regering Rutte!

De SAPs zijn in Europa helaas een bekend middel geworden de afgelopen jaren:

  • financiële soberheid (bezuinigingen op uitgaven aan het volk),
  • privatiseren (leegverkoop) van publieke werken zoals water, post en openbaar vervoer, zorg, gevangenissen, etc aan commerciële groot bedrijven,
  • financiële deregulering (meer vrijheid voor criminele bankiers en investeerders) en
  • openen van interne markt. (geen bescherming voor de samenleving)

We kijken in dit artikel in wat meer detail naar de SAP maatregelen, maar vooral naar het grotere spel. En dat spel beïnvloed u ook als burger in Nederland! Het spel is eigenlijk heel eenvoudig, het werkt met het bekende PRS drietrapsrakketje, als volgt:

  1. Probleem: Zadel overheden (en burgers) met torenhoge schulden op
  2. Reactie: Verstrek ze een lening
  3. Oplossing: Dwing overheidshervorming af middels Structural Adjustment Programs

Het is een systeem dat reeds vele malen is toegepast in Europa sinds 2008. Laten we eens kijken hoe dit werkt, en wat die SAPs nu precies zijn.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Joris Luyendijk: de financiële sector is de heersende politieke macht

De journalist Joris Luyendijk interviewde de afgelopen twee jaar werknemers van grootbanken in de Londense City, om de werking van de bankensector beter te begrijpen. Hij hield daarover een blog bij voor The Guardian. In een interview in DeWereldMorgen.be noemt Luyendijk de macht van het financiële grootbedrijf een 21ste-eeuwse vorm van kolonialisme.

We hebben eigenlijk te maken met een 21ste-eeuwse variant van het kolonialisme. Grote banken zijn in staat om landen werkelijk te bezetten. Het verschil is gewoon dat ze geen harde macht meer nodig hebben om te overheersen. Banken overheersen zonder dat ze onmiddellijk leger of politie moeten inzetten.”

“Onze politieke bewindvoerders zijn eigenlijk niet meer dan de uitvoerders van de wetgeving die door de zogenaamde markten wordt opgelegd. Het is echt niet overdreven om te stellen dat de financiële sector de heersende politieke macht is op dit moment. De wereld krijgt gestalte via de vormen die het financiële kapitalisme dicteert.”

Dat de financiële sector de politiek volledig in de zak heeft, komt onder andere door de draaideur tussen beide:

“Een andere uiting van de politieke macht van het financiële kapitalisme is de draaideur tussen financiële sector en politiek. Vele politici kiezen na hun politieke carrière voor de financiële sector.”

Hoe zit de macht van de financiële sector in elkaar?

Als je constateert dat de financiële sector een koloniale macht is, ligt het voor de hand om daar een intentionaliteit aan toe te kennen. Een factor die het bankenbedrijf aanstuurt en die welbewust en doelgericht bezig is om zijn macht steeds verder uit te breiden. Maar die conclusie lijkt Luyendijk niet te willen trekken.

Luyendijk beschrijft de financiële sector als complex, amoreel en anoniem. En ook als corrupt en ziek. Maar het ‘slechte systeem’ dat de bankensector nu is, betekent volgens hem nog niet dat daar slechte mensen werken. Dat de financiële sector ‘irrationeel’ functioneert, wil nog niet zeggen dat de onderliggende beslissingen niet rationeel waren. Luyendijk noemt het financiële apparaat een macht zonder centrum.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

ECB wordt nu Europa’s Bad Bank

De Europese Centrale Bank als afvalverwerker, het wordt vandaag waarheid:

De Europese Centrale Bank (ECB) is maandag begonnen met de opkoop van door onderpand gedekte obligaties bij banken. De ECB breidt het opkoopprogramma later dit jaar uit met herverpakte leningen (‘asset backed securities’). De totale omvang van het programma is nog niet bekendgemaakt.

Om elke onduidelijkheid rondom haar “Bad Bank”-plannen te verhelpen:

Zo liet de centrale bank weten dat ook herverpakte leningen uit eurolanden met een lage kredietwaardigheid, met name Griekenland en Cyprus, in aanmerking kunnen komen.

Ieders waardeloze rotzooi is welkom op de boeken van de Europese Centrale Bank.

Wat is een Bad Bank?

In een Bad Bank worden de probleemkredieten ondergebracht. Een “bad bank” is geen bank op zich maar een verzameling van “toxic assets” (giftige activiteiten) die het voortbestaan van de bank oorspronkelijk in het gedrang hebben gebracht. De bedoeling is nu om [de giftige activiteiten ..] te isoleren [...] en het ooit van de hand te doen. Dit kan op termijn gebeuren door verlies te nemen op de “bad bank” en ze te verkopen aan een geïnteresseerde koper.

Ofwel, de problematische investeringen van de banken in Europa kunnen nu verkocht worden aan de ECB, en ongetwijfeld (maar niet bevestigd) ook nog eens voor 100 cent op de euro. De ECB krijgt deze slechte investeringen dus op de boeken totdat deze stevig afgewaardeerd ooit nog eens verkocht kunnen worden. De Europese Centrale Bank wordt daarmee dus Europa’s grote Bad Bank! De afvalverwerker voor alle rotzooi van alle Europese bankiers.

En wie denkt u is uiteindelijk verantwoordelijk voor de verliezen en schulden die de Europese Centrale Bad Bank vanaf vandaag dus inkoopt van alle verlieslijdende Europese bankiers? U mag één keer raden wie deze afwaardering van waarde gaat betalen…

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Is Juncker van plan om het ISDS te schrappen?

Een paar dagen geleden verscheen op de TTIP-website van De Europese Groenen een opmerkelijk bericht: BREAKING: Juncker to take ISDS out of TTIP. Breaking nieuws: Juncker is van plan om het meest omstreden onderdeel ISDS uit het Amerikaans-Europees handelsverdrag TTIP te halen.

Aankomend voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker zou hebben besloten om het omstreden Investor-State Dispute Settlement (ISDS) uit TTIP te verwijderen, omdat het ‘te laat’ is om deze zaak te winnen en om een duidelijk signaal te geven aan de EU-burgers dat hij ‘ze heeft gehoord’.

Volgens de Nederlandse journaliste Caroline de Gruyter, die voor NRC Handelsblad schrijft, zou de aanstaande EU-commissaris voor Handel Cecilia Malmström gedreigd hebben om af te treden over de plannen van Juncker om het ISDS te verwijderen, maar tot op heden is dit niet gebeurd. Het nieuws werpt meer licht op de verwarring die was ontstaan na de parlementaire hoorzitting van Cecilia Malmström. Daar zei ze dat zij het ISDS vooralsnog wil handhaven.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

NL overheid geeft toe, doet zaken met Rothschild, BlackRock, JPMorgan Chase, Lazard, UBS en Goldman Sachs

De foutste grootheden, de grootste foutheden, uw volksvertegenwoordigers doen graag zaken met ze. Je ziet het niet vaak, ze geven het ook niet graag toe, maar zowaar wordt het vandaag een keer benoemd:

Voor advies bij het verkopen van staatsbelangen in banken en verzekeraars heeft het ministerie van Financiën vooral beroep gedaan op financiële instellingen die excessieve bonussen betalen. Die zitten ver boven de normen die Nederlandse banken aan bonussen nog mogen geven.

Vervolgens noemt het artikel welke van de grootste en meest foute internationale bankiers zaken doen met de Nederlandse overheid. Het is een bijzonder rijtje: Rothschild, BlackRock, JPMorgan Chase, Lazard, UBS en Goldman Sachs.

Als de griezels niet over uw rug lopen bij het horen van deze namen, en het feit dat Nederland geregeld zaken met hen doen, dan heeft u het nieuws niet goed gevolgd. Deze banken zitten als een spin in het web van de macht en invloed op deze wereld.

The Network of Global Corporate Control

In Zwitserland is universitair onderzoek gedaan naar onderlinge afhankelijkheden tussen bedrijven. Bedrijf X is eigenaar van Bedrijf Y, etc, etc. Wat blijkt? Hoewel diverse bedrijven ogenschijnlijk concurreren, zijn ze allemaal eigenaar van elkaar. Wat overblijft na stevige reductie is een club van 1318 bedrijven die gezamenlijk 20% van alle wereldwijde omzet verdienen. Maar die 1318 zijn eigenaar van vele andere bedrijven. In totaal door hun eigendommen verdienen deze 1318 bedrijven nog eens 60% van de totale wereldomzet.

Na verdere reductie en traceren hebben de onderzoekers deze 1318 bedrijven verder gereduceerd tot 737 bedrijven die daadwerkelijk de touwtjes in handen hebben van 80% van de wereldomzet.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Welk verzet is effectief?

De Duitse hoogleraar sociologie Wolfgang Streeck is zo boos over de ontwikkelingen in de EU dat hij zich voor kan stellen dat mensen stenen gaan gooien naar de Deutsche Bank. “… als alle andere kanalen verstopt zijn, dan is dat misschien wel de enige mogelijkheid om je stem te laten horen.”

Toch is stenen gooien geen goed idee. Niet alleen omdat je daarmee de machthebbers een excuus geeft om ook geweld tegen jou te gebruiken, maar vooral omdat geweldloos verzet en burgerlijke ongehoorzaamheid effectiever zijn. Dat is nu zelfs wetenschappelijk bewezen.

Wolfgang Streeck kwam in de jaren ’80 vaak in Brussel. Met de vakbonden samen maakte hij zich sterk voor een sociaal Europa. De idealen van links werden door de Europese machthebbers van toen op afstand gehouden met het argument dat er eerst een Europese markt geschapen moest worden. Telkens weer rees de hoop dat een ander Europa kon ontstaan.

Maar nu gelooft Streeck er niet meer in. Het heeft te lang geduurd. Hij ziet het alleen maar bergafwaarts gaan. Hij wil niet langer meedoen aan het zelfbedrog.

De EU is de doodgraver geworden van de nationale democratie stelt Streeck vast. Grote Europese instanties zoals de Europese Centrale Bank en het Europees Hof regeren ons nu. Die hoeven zich niets aan te trekken van democratische druk. Gewone burgers komen er niet meer aan te pas. Er is geen mogelijkheid meer om je stem te laten horen. Dan maar je toevlucht zoeken in geweld?

Erica Chenoweth over gewelddadig vs. geweldloos verzet

Erica Chenoweth is een politiek wetenschapper aan de universiteit van Denver. In 2006 was zij bezig met haar Phd over de vraag hoe en waarom mensen geweld gebruiken om politieke veranderingen te bewerkstelligen. Ze was er toen van overtuigd dat macht uit de loop van een geweer komt:

Hoewel het tragisch is dat mensen naar dit middel grijpen, is het ook logisch als ze een omwenteling van het politieke systeem willen bereiken.

Maar ze werd uitgenodigd om een workshop bij te wonen van het ICNC International Center on Nonviolent Conflict over Geweldloos Verzet. Het ICNC omschrijft geweldloos verzet als een vorm van conflict waarbij ongewapende burgers tactieken gebruiken als protesten, boycots, demonstraties, stakingen, sit-ins en een heleboel andere vormen van burgerlijke ongehoorzaamheid om verandering te bewerkstelligen.

Chenoweth dacht in die tijd dat geweldloos verzet goedbedoeld, maar gevaarlijk naïef was. Voor echte grote veranderingen zoals een ‘regime-change’ (omverwerping van de macht) werkt geweldloos verzet niet, was haar vaste overtuiging. De mensen van het INCN vroegen haar of ze haar stelling wetenschappelijk wilde bewijzen. Het bleek dat nog niemand zich serieus met dit onderwerp had bezig gehouden. Ze was nieuwsgierig en besloot om de uitdaging aan te gaan.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Duitsland verwerpt ISDS clausule in vrijhandelsakkoord. Wat doet Nederland?

Een van de gevaarlijkste onderdelen van de vrijhandelsakkoorden TTIP en CETA is de ISDS clausule, het Investor-State Dispute Settlement. ISDS wil zeggen dat bedrijven overheden kunnen aanklagen als ze vinden dat ze tegen regels en wetten oplopen die hun bedrijfsbelangen in de weg staan.

Op het moment dat een land een wet aanneemt om bijvoorbeeld het milieu of het drinkwater te beschermen, kan een olie- of mijnbouwbedrijf (dat zich benadeeld voelt omdat het nu minder winst kan maken) het land aanklagen voor de schade.

Vrijhandelsovereenkomsten kunnen erg duur uitpakken voor belastingbetalers. Canada heeft hier al ervaring mee dankzij NAFTA, de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst. De inwoners van Quebec hebben via een referendum gestemd om het milieu te beschermen tegen fracken (schaliegaswinning). Een schaliegasbedrijf klaagde de Canadese overheid daarop aan voor 250 miljoen dollar schade.`

We horen steeds vaker kritische geluiden over het ISDS. Zoals onlangs nog in The Economist:

Als je het publiek ervan wil overtuigen dat internationale handelsovereenkomsten een middel zijn om multinationals rijk te maken ten koste van gewone mensen, dan moet je een ISDS clausule implementeren. Want dan geef je aan buitenlandse firma’s het uitzonderingsrecht om beroep te doen op besloten rechtbanken met zwaar betaalde bedrijfsjuristen, om compensaties te krijgen telkens als een regering een wet aanneemt om bijvoorbeeld het roken te ontraden, het milieu te beschermen of een kernramp te voorkomen.”

Standpunt Duitsland

Duitsland verzet zich nu tegen de ISDS clausule in het CETA akkoord, het op handen zijnde vrijhandelsakkoord tussen Canada en de EU.

Duitsland zal een handelspact tussen Canada en de Europese Unie niet ondertekenen, tenzij de investeringsbescherming (ISDS) op grond waarvan bedrijven grensoverschrijdende juridische stappen tegen regeringen kunnen nemen, wordt geschrapt.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Ewald Engelen schrijft boekje voor burgers over de EU

“Hoe luid de elite ook roept dat de crisis voorbij is, Europa levert al zes jaar niet. Sterker, de maatregelen die zijn genomen om de euro te redden, hebben de burgers alleen maar armer en onmondiger gemaakt.

Vind je het gek dat de burgers zijn uitgekeken op Europa? In plaats van deze zorgen te adresseren, haalt de elite alles uit de kast om ons er alsnog van te overtuigen dat we toch echt in de beste van alle mogelijke werelden leven.”

Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie en kritisch volger van Europa, wil in zijn boekje Europese mythes, boekje voor burgers (2014) laten zien dat politiek en media ons met het ene na het andere Europese leugenverhaal opzadelen. Hij heeft de taak op zich genomen om de flauwekulargumenten van de Europese leiders te ontkrachten. Als de leugens worden doorgeprikt en wij inzien dat er wel degelijk alternatieven zijn – dat het mogelijk is om onze economie anders en veel beter in te richten – zullen we misschien eindelijk wakker worden en onze democratische grondrechten gaan opeisen.

In tegenstelling tot wat de politieke elite ons wil doen laten geloven heeft de EU ons NIET rijker gemaakt (dat is althans niet aan te tonen). De EU is NIET nodig om ons op economisch of geopolitiek vlak te kunnen weren tegen opkomende machten als China. En de EU is al helemaal NIET in staat om ons tegen de expansie van het grootbedrijf te beschermen. Precies het omgekeerde is het geval: de inwoners van de EU-landen zijn de slaaf geworden van de multinationals. En de vijfde mythe: TINA (There Is No Alternative) = ONZIN. Er zijn wel degelijk alternatieven.

Introductie, de leugen over de noodzaak van bezuinigingen

Misschien wel de grootste leugen, die ene die onze samenleving langzaam kapot aan het maken is, omdat vooral de kwetsbaarsten de dupe worden en wij allemaal verarmen, is dat bezuinigen hèt antwoord op de crisis zou zijn.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

EU-parlementairen krijgen samen tot 18 miljoen euro bovenop loon

Kent u het gezegde: ‘Wiens brood men eet, diens woord men spreekt’? HLN.be is scherp over het privé-grijpen door onze volksvertegenwoordiging in het Europarlement: Tot 18 miljoen euro aan ‘bijverdiensten’ voor onze volksvertegenwoordiging.

Van de 751 leden van het Europees Parlement genieten er 398 (of 53 pct) inkomsten bovenop hun loon als volksvertegenwoordiger. Samen dikken zij hun jaarsalaris aan met een bedrag dat schommelt tussen 5,8 en 18,3 miljoen euro. Dat zegt Transparency International, dat de cijfers opsnorde.

De privébelangen die aan de oppervlakte gekomen zijn, zijn “alarmerend hoog”, stelt Transparency International. 175 parlementsleden ontvangen elke maand meer dan 500 euro voor buitenparlementaire activiteiten, 12 EP’ers verdienen zelfs meer dan 10.000 euro.

Bovenaan op de lijst staat Roemeen Daniel Buda die elke maand (geschat) 21.000 euro bijverdient naast zijn baantje als europarlementarier. Elke maand 21.000 bovenop de 15.000 standaard salaris. 36.000, dat is ruim meer dan een modaal Nederlands jaar salaris. Beste Daniel krijgt het maandelijks. Niet slecht! Wat een geweldig goede vertegenwoordiger moet dat dus zijn, maar de belangen van het volk doen er vermoedelijk heel wat minder toe bij Dhr Buda!

Notoir Grijper: Guy Verhofstadt

Notoir hoog op de lijst (3de plaats, van 751) staat natuurlijk ook geld-grijper Guy Verhofstadt, die met een opkomstpercentage van 15% (hij komt dus 85% van de tijd niet op het werk) nog eens 15.000 euro per maand bijverdient met overige activiteiten. Elders werd al duidelijk dat hij op jaarbasis 230.000 euro bijverdient met neven-activiteiten. Dat is op maandbasis dus hoger dan geschat, zo’n 20.000 euro, bovenop de normale 15.000 die hij sowieso al toegestopt krijgt door ons belastingbetalers. Hij zit er dus vooral voor zijn eigen portemonnee. Snel verdiend! En ja, beste Nederlanders, 28% van u heeft vrijwillig op deze foute grootheid gestemd.

De Nederlanders kunnen er ook wat van

De Nederlanders doen het uiteraard ook weer bijzonder goed.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone

Eerst ruzie, dan handjeklap: team Juncker kan van start

Heeft u soms ook het gevoel dat u naar een slecht geregisseerd, surrealistisch toneelstuk zit te kijken? Het is de EU-werkelijkheid. Lichtgehavend kan Juncker beginnen, Commissie-Juncker met lichte averij door hoorzittingen.

Na een week vol knallende ruzie sloten de twee machtigste fracties in Brussel gisteren alsnog een deal over de samenstelling van de commissie-Juncker. De sociaal-democratische fractieleider Gianni Pittella sprak trots van „een keerpunt”. Anderen zien het als ordinaire handjeklap.

Slechts één kandidaat is gesneuveld, de Sloveense oud-premier Alenka Bratušek.

De Sloveense oud-premier Alenka Bratušek wordt geen vicevoorzitter voor de Energie-Unie in het nieuwe dagelijks bestuur van de EU onder leiding van Jean-Claude Juncker.

Maar dat is traditie.

Het is traditie dat het Parlement, dat formeel alleen de hele Commissie kan wegsturen, een of twee kandidaten afwijst.

Waarom mocht Bratušek niet door?

Bratušek lag onder vuur omdat zij zichzelf zou hebben voorgedragen. Bovendien was haar dossierkennis ondermaats, meende het EP.

Voldoende reden om iemand af te wijzen misschien, maar wereldschokkend is het niet. Veel dubieuzer kandidaten mochten wel door.

Corpocratië

Want hoe zat het ook alweer met oliebaron Cañete voor de post Klimaat? De sociaal-democraten dreigden hem weg te stemmen wegens belangenverstrengeling.

Vorige week walgden de sociaal-democraten nog van Miguel Arias Cañete, met zijn belangen in de olie-industrie.

De christendemocraten in het EP waren woedend. Hoe durf je aan onze man te komen?

De christen-democraten, met wie de socialisten in het Europarlement samenwerken, zworen wraak. Kom aan ‘onze’ Cañete en wij pakken ‘jullie’ socialist Pierre Moscovici (Economische Zaken). De ‘grote coalitie’ kraakte.

Nou de walging is voorbij, de grote woorden ingeslikt, de woede gesust, de oplossing gevonden.

Lees verder

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on RedditShare on LinkedInEmail this to someone